Tavşan

Blogun çivisi çıktı. Ne uğradığım var ne kafa yorduğum. Belki de artık podcast işini hayata geçirmeliyim. Daha mı kolay olur dersiniz? Bilmiyorum. Bir şey yapma dürtüsü içindeyim. Ne sayfamı boşmaka istiyorum ne de eskisi kadar yazmak. Yine iki arada. Hep böyle yaşıyorum. İki ucun ortasında. Blogun artık işlevi kalmadığı ortada. Rakamlar ortada. Twitter bile ölüyor. Instagram komada. Her şey çabuk eskiyor. Bloga dair heyecanımın kalmadığını yıl sonu albümleri listemi hazırlamadığım an farkettim. Eskiden iyi kötü kenara köşeye yazardım. Sene sonunda sunardım. Şimdi liste filan yok. Yine naif bir tavırla yazmışım 3-5. Fakat ondan liste çıkmaz. Şu söz verdiğim konserleri yazsam yeter. Fakat onca anlatabileceğim şey varken anlatmamam elimin gitmemesi hayra alamet değil. İnanın bir ömürlük anlatacaklarım var. Ama olmuyor. Blogun geleceği? Yaşayıp göreceğiz. Elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Nerede ve ne şartta olursam olayım yazmaya devam edeceğim deyip bugün ikonuna bile tıklamamam beni üzüyor. Özür dilerim.