60'lar, 70'ler ve 80'ler / Mezardaki Ses

"Ve sonunda, göreceğin aşk, vereceğin aşka eşit olacaktır." - The Beatles (The End)

31 Ocak 2017 Salı

En Soniğinden Meydan Okuma (15.Gün)


15) On beş yaşındaki birine vereceğin nasihat ne olurdu? 


Kalbini tıka basa doldur o yaşlarda, çünkü Breakfast Club karakterinin dediği gibi, büyüdüğünde kalbin giderek soğuyor. Sevmeyi öğren. Kendini, başkasını, doğayı, hayvanları, aklına ne geliyora artık. Bir yaştan sonra sevmek zorlaşıyor. Bazı şeyler o yaşlarda öğreniliyor sadece. Sevmek gibi.


Başkası olma. Gençken insanlar kendilerini başkalarına (sınıf arkadaşlarına veya ailesine) yarandırmaya çalışır. Herhalde sizde de olmuştur bu mevzu. Siz yapmayın. Kendiniz olun. Diğerlerinin kabulüne ihtiyacınız yok ! Mor rengini mi seviyorsun...o zaman sev. Saçın böyle mi olacak...olsun. Sen eşsizsin. Yıldızlar gibiyiz biz insanlar. Hepimiz farklı ışık saçıyoruz. Gökyüzündeki yerimiz apayrı konumlandırılmış. Her yıldız kendi tozundan sorumlu olmalı.


Sakın elinden kitap düşmesin. Fırsat buldukça kitap oku. Anlayacaksın ki yalnız değilsin. Senin gibi düşünenler var. Belki yanında olmayabilirler fakat bir yerlerdeler.


Zor soruların cevaplarını ararken yıllara takılma. Çok soru var kafanda, iyi biliyorum, bizim de hala var. Öyle sorular var ki, yanıt alamıyorsun, o yüzden çok dert etme kendine. Yaşa. Gör.
 

Müzik dinle. İnsanların müzik notalarıyla ortak bir dil inşa edebildiklerine tanıklık et. Her çeşit insanın müziğin etrafında birleşebileceğine inan.


10 yorum:

  1. Bu cevaplara katılmamak mümkün değil. Hepsi birer nefes alıp verme kadar önemli öğütler.

    YanıtlaSil
  2. Ben 15 yaşındayken karşılaşmalıymışız.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Senin blogunda yazdıklarını okuduktan sonra gerek olduğunu pek sanmıyorum çünkü benzer öğütleri vermişiz :) Çocuklar dinlesin artık bizi :D

      Sil
  3. Sivilceni sikma! Ayı gibi fast food yeme, yemezsen zaten sivilcen olmaz! Meditasyon yap :P Spor da yap, patates olma! Artistlik yapma bilmiş bilmiş.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ahahaha çocuğu dövmediğimiz kaldı sanırım :D

      Sil
  4. Ay bu kendini başkasına yarandırmaya çalışmak en fenası, bende vardı. Bir yerlerden çok sağlam kabul ve destek görüyor olmak lazım, aileden mesela. Ki bazen o bile yetmiyor.
    Başka bir versiyonu da -belki daha hafif bir versiyonu- hayır diyememek. Şu yaşta hala ne diyeceğimi bilmediğimden ya da karşı taraf kırılmasın filan diye olmadık şeylere "Evet. Olur tabii." diyorum, olacak iş değil.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de öyleydim çocukken. Gençler bize çekmesin lütfen :D

      Hayır demeyi öğrenmek lazım. Hayatın her alanında.

      Sil
    2. Ben değildim, hem kendimi kabullendirmek için hiçbir şey yapmayıp hem de kabul görmeyişime kırılıyordum :D Hala da öyle gerçi. Keşke ben on beş yaşındayken de tanışsaymışız <3

      Sil
    3. Herhalde Breakfast Club olurduk hep beraber :)

      Sil