60'lar, 70'ler ve 80'ler / Mezardaki Ses

"Ve sonunda, göreceğin aşk, vereceğin aşka eşit olacaktır." - The Beatles (The End)

24 Kasım 2016 Perşembe

Zelda, Son Dansı Bana Ayırır Mısın?


Rahatladım sanırım.

Çünkü uzun zamandan sonra erken uyanıp kahvaltımı ettim.
Çünkü bir kamyon dolusu kitap aldım.
Çünkü o sırada kitapçıda Elvis Presley'den Always On My Mind çalıyordu, sonrasında Bob Dylan.
Sonra yine Elvis'ten bir şarkı daha.

Bu kadar da basit mutlu olmam. Kitaplar ve Elvis şarkıları. Sabah sabah mutluluktan ağlayasım geldi. İnsanlar bakacak diye sustum. Yenileri araştırdım. Ne kadar çok okunması gereken kitap var ya. Fani olmanın kötü tarafları. Zamanlar kısıtlı. Ne önemi var ki ? Morrissey'in dediği gib zaten, "öldüğümüz zamanl öleceğiz". Pek de bir kıymeti yok aklımızın kitaplarda kalmasında.

Hiçbiriniz de çıkıp "sevgili Zelda"nın kitabı yayınlandı demedi bana. Fitzgeraldgillerin diğer yarısının kaleme aldığı tek kitap olan Son Valsi Bana Sakla nihayet çevrilmiş. Neyse eyvallah. Güzel oldu.

Valla kitabın ne anlattığına da fazla bakmadım hiç, satın alıverdim. Hiç umrumda değil yani. Fitzgeraldlardan biri yazdıysa okurum. Görkemli kaybedenlerin edebiyatı resmen. F.Scott'ın kitaplarındaki şu fikrin oldukça hayranıyım, "fakir de olsan zengin de, günün sonunda yalnız kalacaksın, terk edileceksin ve ölümle sefalet seni bulacak". Tabii böylesi fikirleri çok dillendirmemek lazım. Sonunda Fitzgerald çifti de bahsettiği korkunçluklarla veda ettiler hayata. Birisi akıl hastanesinde yanarak, diğeri sarhoş bir halde can verdi. Tanımasam da çok sevdiğim ve kederli sonlarına üzüldüğüm bir çift. Nedense gerçek aşkı sadece onlar yaşamış gibi hissediyorum. Onca çalkantıya rağmen tutunabilmişler. Hayata tutunamayanlar, birbirlerine sarılmışlar.


Resimdeki hikayeyi istiyorum ben. Sonunu değil, en başını; mutlu günlerini. Zelda, Scott ve çocukları ellerini tutmuşlar, bir yılbaşı ağacıyla takılıyorlar. Bu vals hiç durmasın. Dans hiç bitmesin istiyorum. Hep dans edelim soluksuz. Mutlu bir sabah dansı hak ediyor. Tıpkı bu sabah gibi.

Leonard Cohen'in son performansı. Bu şarkıyla Yeni Zelanda'da veda etmişti tüm sevenlerine. Zarif bir vedaydı onunki.

4 yorum:

  1. Aaa ben alalı birkaç hafta oldu, tam okuyacakken başka kitaba takılıyor gözüm, o yüzden hala başlayamadım.Okumuş olsam blogumda hatırlatırdım muhakkak:)
    Bir başka kitap hatırlatayım o zaman. Karakarga'nın genç yazarlarından Berk Kuruçay'ın Şarkılarının Hikayeleriyle Leonard Cohen/Daha da Karanlık isimli kitabı çıktı. Genç yazarlara destek, Leonard Cohen falan derken alınabilir bence:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Başladım hemen :)) Görmedim sanırım fakat alabilirim. Cohen diyorsunuz yeter bu. Yazarlar da desteklenmeli. Teşekkür ederim.

      Sil
  2. Kitap bittiğinde bir değerlendirme yazısı alırız artık öyleyse ? :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biteli çok oldu fakat tembelliğime geldi :D Yıl bitmeden inşallah yazarım. Kitabı beğendim.

      Sil