60'lar, 70'ler ve 80'ler / Mezardaki Ses

"Ve en sonunda göreceğin aşk, o güne kadar verdiğin aşka eşit olacaktır." - The Beatles (The End)

11 Kasım 2016 Cuma

Bu Vals Senin Olsun !


 "Şimdi Viyana'da, on tane hoş kadın var
Bir omuz var, Ölüm'ün üzerinde ağladığı
Bir lobi var, dokuz yüz pencereli
Bir ağaç var, güvercinlerin ölmeye gittiği
... Bu vals senin olsun, bu vals senin olsun."

Dün gece radyoda şarkısı çıktı, sesi kökledim ve tüm yol boyunca hakkında lafladık.

"Ne güzel bir sesi var, ne güzel dizeleri"
"Yine turneye çıkar mı dersin Zihin?"
"Sanmıyorum. Maalesef bu son albümü olacak gibi. Keşke durumu iyileşse"

Ve bugün şair öldü.

Aşkın öldüğü, nefretin hüküm sürdüğü bir dünyada güzellikler olmalı.
Olmalı ki dayanalım tüm bu çılgınlığa.
Leonard Cohen, güzelliklerden sadece biriydi.
Şair. Yazar. Müzisyen. Uzun gecelerin dostu. Bir arkadaş.
Mavi yağmurluğuyla gelirdi, kapıyı usulca aralar, yerini alırdı masada.
Önce acını paylaşır, karanlığın varlığından bahsederdi.
Sonra her şeyin içinde bulunan ve ışığın içeri girmesini sağlayan çatlaklardan bahsederdi.
Yirmi dört saat geçmedi,
"Karanlıktır yazdıkları ama her zaman umudu da barındırır" cümlemin üstünden.
O son karanlık, şairin üstünü örttü.
Verdiği son röportajda ölüme yaklaştığını büyük bir metanetle söylemişti.
Anlamıştık yaklaşan bu sonu, ama kim kondurabilirdi bunu ?
Bugün şair öldü, büyük Leonard Cohen. Rock şairi.
82 yıllık bir müze. Marianne, Suzanne, Janis, Sharon, Nico, Hydra, New York, Montreal,...

Her geçen gün daha kötüye gidiyoruz.
En iyilerimiz veda ediyor sırayla. Yalnızlaşıyoruz. Mevcut yalnızlıklar yetmezmiş gibi sanki.
Bir süredir kötü hissettiğimi, sıkıntılı bir ruh hali yaşadığımı söylemiştim.
Bunun üstüne herhalde bir süre daha kalkamayız ayağa.

Bir Eylül gecesi İstanbul'da yazmıştım, "bu bir veda değil" diye.
O gece, on dakika önce Leonard karşımdaydı.
Hey, That's No Way To Say Goodbye söylüyordu.
Bugünse yok.
Kötü hissediyorum.
David Bowie öldü. Prince öldü. Şimdi de Cohen.
Yaşam, kahramanlarımı elimden alarak büyümemi istiyor.
Bunun farkındayım.
Ama kahramanları gömerek, kendimi daha güçlü hissetmek bir yana,
Daha yalnız hissediyorum.
Bowie başkaydı. Cohen de.

Hala yaşıyorsak, şarkılarına borçluyuz.
Çok üzgünüm.
Her neredeysen şuan, kendine iyi bak.

Sincerely, a friend.

6 yorum:

  1. Giderek renksizleşiyor dünya :(

    YanıtlaSil
  2. Bu vals onun olsun ama son vals olmasın . Sonlar kötüdür bizse onu hep şiirleri ve şarkılarıyla güzel hatırlayalım .
    Belki bu güzelliklerin bir yenisi olmaz her geçen yıl playlistlerimiz de ama elimizdekiler de eskimez. Bizimle birlikte her daim her şarkısını dinlediğimizde yanıbaşımızdan eksik olmaz olmasın..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten şuna inanıyorum, bazı şarkılar ve şarkıcılar hayat kurtarabiliyor. Çok iddialı geliyor kulağa ama bence öyle. Leonard'la kaç akşam geçirdik, hiçbirimiz bilmiyordur herhalde. Şiirlerini okuduk, hayatını okuduk, şarkılarını dinledik. Tanımadığım bir insanla şarkıları üstünden dertleştik resmen. Dualarımız onunla, çünkü o gece bizlere şöyle veda etmişti: "ülkenizde kötü günlerden geçtiğinizi biliyorum dostlarım, bir gün hepsi geçecek". Teşekkürler Cohen. Hepsi için. İyi dileklerin gerçekleşir umarım, yorulduk.

      Sil
  3. Yukarıdaki son yorumunuza bayıldım.

    YanıtlaSil