60'lar, 70'ler ve 80'ler / Mezardaki Ses

"Ve en sonunda göreceğin aşk, o güne kadar verdiğin aşka eşit olacaktır." - The Beatles (The End)

1 Ağustos 2016 Pazartesi

Gidenler ve Kalanlar


Fazla dolanır oldum buralarda; sıkılan varsa belirtsin, çekilirim.

Müthiş dengesiz günler yaşıyorum. Nasıl mı ? Sabah kalktım, gelen mesajlarımı kontrol ettim. Düzenli geçmiş yaşantımdaki gibi. Sonra kahvaltıydı, diş fırçalama derken saati on ettik. Pembe düşlerin son elçisi Lana Del Rey'le güne merhaba dedim. Bir mutluluk, yeni haftaya gülümse yavşaklıkları. İflah olmaz bir pöllyannayım. Sonra ne oldu bilemiyorum. Elim Motörhead albümlerime kaydı. Aman dedim. Fakat yapamadım. Kendimi durduramadım. Fena şeyler oldu burada.

Lemmy'nin ölümü sonrası dinlememiştim. Scorpions konserinde de grubun davulcusunu konuk davulcu görünce eski günleri yadettim. Mikkey Dee biliyorsunuz uzaylı. Normal bir davulcu kesinlikle değil bence. Adam Motörhead'teyken deliydi, Scorpions'a geçti halen deliliği sürüyor. Tartışmasız bugüne dek sahnede izlediğim davulcular içinde bambaşka yerde Dee'cim. Lemmy ile beraber sahnede izleseydim kendisini herhalde kalp krizi geçirir ölüverirdim. Hassas bünyem. Kanıt mı, tencereyi kazırken (usandım bulaşıklardan) bugün onunla konuşucaktım az daha, neden böylesin tencere, hep kirleniyorsun, diyecektim. Sonra baktım, hayatın suçuymuş.

Sabahtan beri aralıksız Motörhead dinliyorum. Neden hortladı bu durum.. Bilen varsa açıklasın lütfen. Hayır, Lana şarkıları dinleyip, Süngerbob gibi uyanırken ne oldu da her yandan testosteron, sigara ile viski şişeleri fırladı Motörhead ile birlikte. Yıllar öncesinde uzattığım o saç da yok kafada. Ne güzel omuzlardaydı şöyle. Bebek gibi. Temizinden sinek kaydı oldum geçen akşam (bir ara sakal bırakıyordum, nasılsa insan içine çıkmıyorum, sonra konser dönemi ayağına kestim tabii). Gül gibi baktığım favorilerimi de yanlışlıkla kestim (sinirle). Resmen Britney Spears oldum dostlar. Bir gün saçımı kazıtmak, yüzümde tek bir kıl görmek istemezken ertesi gün Lemmy gibi uyanmak istiyorum ki fiziksel olarak namüsait bir durum. Çim kafa değilim ki.

Hayat ne kadar da Overkill şarkısına benziyor ya. Tam durulur gibi oluyor, gene fırtınalar kopuyor vs. Bir duruyor, tekrar çalkalanıyor. Fena tuttu beni hayat. Bir kaç tahtam eksik sanırım, bunda etkili oluyor. Maalesef günler tutmuyor bende. Zihnimin arka sokakları genişliyor. Sürekli yeni sokaklar açıyoruz, elde makaslar. Kurdele doğruyoruz. Ya neyse boşverin şimdi dediklerimi, grubu ve Lemmy'i çok özlüyorum; yalan söylemiyorum. Eşeğin tekiyim ki (türcü hakaret kullanmayı sevmem..) 2011'deki İstanbul konserlerini izleyemedim ve gerisini işte biliyorsunuz.

Tabi Allah keder vermesin de bazı pişmanlıklarımdan yalnızca biridir konserlerine gitmemem. Bayağı var öyle yakınmalarım. Judas Priest, Ozzy Osbourne, Moby, The Cure, Whitesnake, U2, Massive Attack, Lana Del Rey (ahahaha hiç utanmıyorum),.. off hepsini kaçırdım, aferin bana.

Nasıl rezilim. Dün bütün gününü sevdiğim bir albümü köşe bucak aramakla geçiren vefakar "malum şahıs"ın Whatsappına Motörhead'ten parçalar kaydettim; nasılsa 7 saat fark var aramızda, uyanınca karşısına çıkıcaktı. Güne merhaba sürprizim diyelim. Ne mi oldu, uyandı. Zımba gibi. Ses kaydı sanıp açınca karşısına sonuna kadar sesi köklenmiş Lemmy'i beklemiyordu tabii. Kızdı mı, sevindi mi pek anlamadım. Neyse. Selamlar ona (mesajı düşer birazdan, gene yazmışsın diye).

Yine uzattım, konuşmaya aç beşerin tekiyim. HADİ YUMULUN, ŞARKI VAR.


2 yorum:

  1. Zihin, mimlendin.https://ifeelingoodman.blogspot.com.tr/2016/08/yl-ortas-kitap-ucusu-mimi.html

    YanıtlaSil