60'lar, 70'ler ve 80'ler / Mezardaki Ses

Geçmişin ve geleceğin bugünü öldürmesin izin verme. Zıvanadan çıkmış dünyada yola çıkmalı !

15 Mayıs 2016 Pazar

Özgür İnsan, Dinle Beni


"Özgür insan, denizi seveceksin her zaman!
Deniz aynandır senin; seyredersin ruhunu
Dalgası yayılırken bir sonsuzluğa doğru,
Farkı yoktur ruhunun acı bir uçurumdan."

- İnsan ve Deniz (Charles Baudelaire, Kötülük Çiçekleri, Çev: Ahmet Necdet, Adam Yayınları)

"...Kimsesizdik, yabandık, yabancıydık, ilişirdik hayatın kenarına
Ama yine de bizi merak ederlerdi bu dünyanın gerçek sahipleri
Hayatlarını değiştirmek için değil, kendilerini bir kez daha doğrulama şansı için,
Yağmalamak isterlerdi düşlerimizi, sırlarımızı.
Bu dünyaya ait olmayan kimsesiz misafirlerden bile bu dünya için gizli bir çıkar umarlardı onlar,
Çünkü genç yaşlarında sonsuz gücenik, sonsuz alıngan ve doyumsuz yaşlılar oluvermişlerdi.
Çünkü sevgileri kucaklarında taşırlarsa yarıştan geri kalacakları öğretilmişti onlara.
Sevgilerini yola çıktıkları yere bırakırken geri dönüp onu alacaklarını sanıyorlardı.
Ama yarışları bir türlü bitmedi, bir türlü bitmedi savaş oyunları.
Dinmedi hırsları, dinmedi kötücül arzuları
Ya sevgilerini bıraktıkları yerde unuttular, ya da yollarını tamamen kaybettiler.
Sevgimizi kucağımızda taşıdığımız ve hep çocuk kaldığımız için bize etmedik kötülük bırakmadılar.
Zaten buralı değildik. Zaten misafirdik. Hiçbir iddiamız yoktu, hiç yarışmamız,
Onlara rakip olacak kötücül bir arzumuz.
Yine de yapmadıklarını bırakmadılar.
Zaten bizim olmayan bu hayatta bize soluklanacak bir pencerelik zamanı bile çok gördüler
Ve bizi gördükleri her yerde damgaladılar
Ve üzerimize eşyaların üzerine yapıştırılan etkiketler gibi:
Verimsiz.. Uyumsuz.. Sorunlu, diye yazılar yapıştırladılar.
...
Ama yine de çok umutsuz bir yer olarak düşünmeyelim bu dünyayı.
Çünkü herşey ne kadar acımasız be kötü olursa olsun, kimsesiz insanlar
Kısa bir süre de olsa yaşamak için burayı, bu dünyayı seçiyorlar.."

- Bizi Gördükleri Her Yerde Damgaladılar... (Cezmi Ersöz, Yok Karşılığı Yüzünün, Çınar Yayınları)


8 yorum:

  1. hem görsel hem şarkı bahar gibi içimde çiçek açtı!

    YanıtlaSil
  2. Bana da tam umut lazımdı ve gelip daha önce dar kapsamlı yazdığın "seni güldüren şeyler" sorusunu salı günü daha geniş kapsamlı yazar mısın diyecektim. Neden salı? Öyle... Sanırım kendi blogumda da bir yazıyla herkesten salıya komikli şeyler isteyeceğim... Salı sallanmasın! :/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umutsuz yaşanmaz. Salı önemli diyorsun :) O zaman düşüneyim ben. Yetişir mi yarına bilmiyorum ama bu hafta komikli bir şeylerler dönerim inşallah :D

      Sil
  3. İnsanların birbirine ihtiyacı var mı mutlu olmak için , dünya'yı bu hale getiren toplum bizi mutlu etmek şöyle dursun yaftalamak için oluşturulmuş bir oyunun parçası ya kuralına göre oynar kazandıkça mutlu olursun ya da kurallara uymaz diskalifeye olursun. İkinci ihtimalin sonucunda ne olur bilmiyorum cesaret edip sonucu gören varsa bana da söylesin :)

    "İnsan ve deniz " çok severim ilk okuduğum zamana geri döndüm

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. En iyisi ormanda bir ağaç ev yapıp yaşamak. Walden ve Into the Wild'tan fazlaca etkilendiği doğrudur :p

      Çok güzel bir şiir ;)

      Sil
  4. "Büyük insanlığın toprağında gölge yok,
    Sokağında fener,
    Penceresinde cam,
    Ama umudu var büyük insanlığın,
    Umutsuz yaşanmıyor." :)

    YanıtlaSil