60'lar, 70'ler ve 80'ler / Mezardaki Ses

"Ve en sonunda göreceğin aşk, o güne kadar verdiğin aşka eşit olacaktır." - The Beatles (The End)

13 Mart 2016 Pazar

İyi Değilim

Ne yazabileceğimi bilmiyorum artık.

Daha bir ay önce her Ankaralı gibi benim de sıklıkla yolumun düştüğü bir caddede askerler şehit edildi. Geçen seneye dönelim, bir Ekim sabahı otobüste giderken bir anda çevrede koşan insanlar görüyorum, tarifi olmayan bir panik. Sonra otobüste bir homurtu yükseliyor; "patlama olmuş". Gar burnumuzun dibi o anda. Hepimizde bir korku, endişe. Mavi gökyüzünde süzülen beyaz balonlar, yerde ise yüzlerce insan can pazarında..

Bugünse, her gün otobüse bindiğim otobüs durağında patlama oldu. Daha dün o durakta otobüs bekliyordum. Yarın sabah de bekleyecektim. Şuan kaç kişi hayatını kaybetti veya kaç kişi yaralandı henüz bilinmiyor. Zaten sinirim yeterince bozulduğu için televizyona veya internet sitelerine de bakamıyorum. Evimin dışarısında geçen ambulansların haddi hesabı yok. Siren sesleri. Yine. Yine telefonlar çalıyor; "Zihin hayatta mısın?" Telkin etmeler, "iyiyim saol"lar. O kadar "sıradan"laştı ki.. Ama bu sefer telefonu "iyiyim" diye açmadım. Olmadı. Çünkü hiç iyi değilim.

Tabirim için kusuruma bakmayın ama şu an moraller bombok ! Zaten aksi beklenemezdi. Son bir yıldır, normal zamanlarda sevdiğiniz insanlarla güven içinde yürüdüğünüz o güzelim Ankara sokaklarına ve şirin garına kapkara ölüm sinmişken "hiçbir şey olmamış gibi" yaşmamız beklenemezdi. Evet, korkuyorum. Korkmam normal. Çünkü ölüm durağıma kadar gelmiş durumda. Kimse bana sakin ol filan demesin. Patlama bir gün sonra olsa o saatlerde ben de oralarda olacaktım ve belki de ölmüştüm. Bu kadar. Ölüm bu kadar yakın. Ülkenin başkentinde.

Hayır, iyi değilim. Fiziksel olarak iyi olsam da psikolojik olarak hiç iyi değilim. İyi olmamı da kimse benden beklemesin. Sokak köpekleri ve üniversite öğrencileriyle otobüs beklediğim durağın şuanki halinin fotoğrafını gördükten sonra kimse benden mutluluk pozları beklemesin.

Allah tüm yaralıların yardımcısı olsun. Ölenlere de rahmet eylesin. Bugün de şans eseri hayattayız. Umarım bahar sadece toprağa değil, toprak üstüne de gelir. İnsanların ölmediği, sirenlerin çalmadığı, terörün ve savaşların olmadığı güneşli sabahları özledim. Eski Ankara'yı özledim. Sokakları kan ile değil, akasya çiçekleriyle kaplı.