60'lar, 70'ler ve 80'ler / Mezardaki Ses

"Ve en sonunda, göreceğin aşk, o güne kadar verdiğin aşka eşit olacaktır." - The Beatles (The End)

18 Şubat 2015 Çarşamba

Şarkı Meydan Okuması (24.Gün)


"Sevdiğiniz bir filmden şarkı seçin."


Özgecan,
Kartopu yüzünden öldürülen gazeteci Nuh Köklü,
Mecliste tokmakla birbirlerine saldıran milletvekilleri..

Sizin tüm bunlardan sonra yazma şevkiniz kaldı mı ? Benim kalmadı. Meydan okuma oyunuymuş, şarkıymış, türküymüş,.. Bugün hiçbirinin önemi yok. Şiddet dört yanımızı sarmış. Paranoya sokakta. İnsanlar artık birbirine güvenmiyor. Hiç uğruna insanlar öldürülüyor. Kartopu ya.. Ne olacak cama zarar verdiyse ? Üç kuruşluk şey. Ödetirsin adama geçer gidersin. Savunması da süper adamın "ben zaten deliyim iki güne salarlar beni". Bu mudur ? 

Çocuklarımızı güvenle gönderdiğimiz bakkal bu mu ?
Canımızı emanet ettiğimiz minibüs şoförleri bu mu?
Bizleri temsil etsin diye görevlendirdiğimiz vekiller bu mu?
Yardımsever, hoşgörülü, sıcak Anadolu insanı bu mu?
Medeniyetler beşiği Anadolu bu mu?
 
Kalan beş günü de itire kaktıra yazacağım. Ama ondan sonra buradan ne yazabilirim hiç bilmiyorum. Ne yazabilirim sizce ? Yazacak ne kaldı ? Sokaklarda insanlar ölürken "ben şu konsere gittim" zırvalığı mı yapayım ? Veya müzik haberleri verip, sinemadan, aşktan filan mı söz edeyim ? Ne yapayım sizce ?

Sizden yardım istiyorum. Bana bir akıl verin, çünkü bendeki yitip gitti.

* * *
Wim Wenders'in çok sevdiğim filmlerinden, The Million Dollar Hotel'den seçtim bugünkü şarkıyı. Bono'nun hikayesini yazdığı, U2'nun şarkılarıyla bezeli filmi ilk izlediğimde boğazım düğümlenmiş ve ufak ufak gözyaşları dökmüştüm. Acıtan bir film. İnsanı yüreğinden burkan cinsten. Tutunamayanların aşkını dillendiren umutsuz bir filmi. Gene izlesem herhalde yine ağlatır usul usul.

8 yorum:

  1. evet aynı durumdayım.ama zihnin yazman gerekiyor.gittiğin konserleri de,şarkıları da.
    yoksa nasıl devam edeceğiz.çıldırma sınırımdayım.ama eğer iyi insanlar susarsa herşey susar.
    çöküntüdeyiz şu an.ama toparlanmamız gerekiyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten çıldırttılar insanları. Bir günümüz olaysız geçmiyor artık. Kavga gürültüden, bu güzel şeylere sıra gelmiyor maalesef. Eskiden fırsat buldukça konserlere giderdim. Ayırt etmeden. Şimdi sevdiğim gruplar bile gelse evimden çıkmak istemiyorum. Tüm şevkim ölmüş vaziyette. Umarım toparlanırız. Çünkü fena dibi boyladık.

      Sil
  2. Geçenlerde Tasarım Temelleri dersinde, dünyadaki tasarım akımlarının tarihçesini gözden geçiriyorduk. Herkes birşeyler ortaya sunmuş yüzyıllardır ve gelecek nesillere aktarmak için de güzelce belgelemişler. "Türkiye'de neler yapılmış" diye bir soru geldi aklıma. "Bizim tasarım tarihimiz henüz yazılmamış" diye cevapladı hocam. Yani, birşeyler yapmışız mutlaka ama kafamız o kadar dolu, takatimiz o kadar yok ki; tarihçe filan oluşturmak hiç aklımıza gelmemiş. Gelse bile, ya vaktimiz yokmuştur ya da yazamayacak kadar moralimiz bozukmuştur.

    Bu verdiğim örnek, her alanda mevcut. Toplum olarak çok rahatsızız, çok üzgünüz. Ama kimsenin dile getirmeye ne gücü var ne vakti. Bence durmamak lazım Zihin. Sen de yazmışsın ya blogunun en üstüne: "Geçmişin & geleceğin bugünü öldürmesine izin verme. Yola çıkmalı". Bu ifade belki de blogunu takibe alma sebebimdir.

    Evet, yazmak zor. Hepimiz üzgünüz. Kötü şeyler oluyor. Ama başladığımız işi de sürdürmeliyiz.

    Filmi not aldım, ilk fırsatta izlenecekler listesine.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Son 50 yıla bakıyorsun, hep kavga gürültü. O bitmiş, öbürü başlamış. Bugünlere lanet ediyoruz ama 90'lar da korkunçtu. O günlerde de lanet ediyorduk, öncesinde de 80'ler korkunçtu. Korkunçluklar içinden geçerek büyüyoruz. İşte tam da bu yüzden tüm umudumu kaybetme noktasına geldim. "Ah o güzel günler" diyebileceğimiz geçmişte bir dönemimiz bile olmamış. 10 yıl geriye gidiyorsun, gözyaşı. 20 yıl gidiyorsun, yine gözyaşı. Bunca kavga arasında sanatta ve bilimde eser bırakabilmek güç.

      Hayata bağlayan son şey de blogumun üstünde yazan felsefe. Asla geçmişe ve bugüne takılmamak lazım. Yoksa gelecek diye bir şeyin geleceğine dair inancımız kalmaz. Ki bu durumda yaşamak için de bir sebep olmaz. İyisi mi "yola devam" diyebilmek. Tüm bu gözyaşlarına rağmen. Ama bazı zamanlar bunu demek bile çok zorlaşıyor. Birilerinin hatırlatması gerekiyor insana.

      Wim Wenders dehşet bir adam. "Paris,Texas" filmi de çok vurucuydu.

      Sil
  3. Başka bir film ve başka bir şarkı yazacaktım, vazgeçtim. Ben de bu şarkıyı yazacağım birazdan.
    Dünyanın en güzel açılış sahnesiydi bu, çatıda koştuğu sahne. Sonra monolog başlıyordu, "Wow, after I've jumped, it occured to me, life is perfect. Life is the best." diye giden. Hiç unutmadım. Eloise de filmin başlarında Yüzyıllık Yalnızlık'ı taşır elinde. O sinema salonunda ne kadar mutluydum, ağlamıştım filan ama mutluydum. Güdük'ün en iyi arkadaşım olduğu zamanlar tabii.
    Susmamamız lazım. Susup pısalım istiyorlar. Bende de sıfır şevk ama bol inat.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zaten o açılıştan sonra kendi kendime "sağlam bir film bizi bekliyor Zihin, sıkı dur" demiştim. Filmi dün izlemiş gibiyim. Nerdeyse tüm sahneleri aklımda. Yüzyıllık Yanlızlık da en sevdiğim kitabıdır Gabo'nun. Resmen o aileyle yaşadım ömrümün bir döneminde.

      Film ziyadesiyle ağlatıyor ve karamsarlık yayıyor belki ama insana bitiminde garip de bir mutluluk yaşatıyor cidden. Ucuz nostalji yapmak istemem ama uzun zamandan beridir sinema salonlarında izlediğim filmlerden tatmin olabildiğimi söyleyemeyeceğim. Bir şu filme bakıyorum, bir de şuan vizyondaki bol ödüllü filmlere. İnanamıyorum resmen. Son dönemde bir tek Leviathan çok etkiledi beni.

      Sil
  4. Pes edenler hiçbir zaman kazanamaz. Biz ülkemizde hiç kazanamadık doğru doğu hep aynı doğu batı hep aynı batıydı.. jeopolitik konum diye ilkokulda bir sürü saçmalık öğretildi ama hiçbir zaman iki farklı kültür arasında sıkışıp kalacağımızdan bahsedilmedi.. Biz bunu kendmiz öğrendik ve kimse savaşta olduğumuzu da söylemedi kabul etmedi ama bu bir kültür savaşıdır . Kabul edilsin edilmesin.
    Bizden sonrakilere sinemayı , tiyaroyu müziği dahası aşk ı ve sevgiyi bırakmak istemiyorsan yazma boşver karanlığın seni içine çekmesine izin ver verebilirsen (tabi bunun mümkün olacağını sanmıyorum :) )..Bizim gibiler oldukça umudun tükendiğini kabullenemeyiz kabul etmemeliyiz. Yazamaya devam mücadeleye devam . onlarda şiddet olsa bile unutmayalım kalem kılıçtan keskindir

    Filmi izlemedim ama u2 ye bayılırım bu şarkısı da çok iyi

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayatta çoğu konuda olduğu gibi kültürlerin de çarpıştırılmadan, harmanlanarak bünyede sindirilmesini savunan biriyim ama ne yazık ki toplum gibi büyük hareketlerde herkesin bunun gibi bir füzyonu başarabilmesi güç :(( Batı'nın da Doğu'nun da en iyi, en insancıl yanlarını almaya gayret ediyorum karınca kararınca.

      Bugün öyle güzel şeyler yazıldı ki, tünelin ucunda ışık olduğunu bir kez daha hatırladım. Teşekkür ederim hatırlatmalarınız için :)

      U2'nun da tam U2 olduğu zamanlar :)

      Sil