60'lar, 70'ler ve 80'ler / Mezardaki Ses

"Ve en sonunda, göreceğin aşk, o güne kadar verdiğin aşka eşit olacaktır." - The Beatles (The End)

7 Şubat 2015 Cumartesi

Şarkı Meydan Okuması (13.Gün)

Yeni başlayacaklar için tüm sorular burada.

"Lise yıllarınızı hatırlatan bir şarkı seçin."


Fotoğrafta okuldan kaçan şahıs Morrissey efendim. Bense inek bir tiptim. Hani olur ya en ön sıralara oturur, hocanın soru sormasını ağzı açık bekler. Evet öyle bir öğrenciydim. Peki ne öğrendim o sıralarda ? Açıkçası bilmiyorum. Müzik, tarih (Urartular'ın yeri ayrıdır bende) ve İngilizce dersi dışında hiçbir şey ilgimi çekmiyordu. Oldum olası matematikten anlamam (nasıl mühendis olduysam ben!). Fiziği son sene öğrendim, sınavı kurtarmak için (severim keratayı). Bir ara kimyadan hoşlanıyordum. Deneyler falan. Sonra o da sarpa sardı, kafam almadı. İlkokuldan sonra çöp adam bile çizecek yeteneğim olmadı, resim hocamın elinde kocaman bir makasla sıralara vurup delirdiğini hatırlıyorum. Edebiyat dersinin sınavlarında yazdığım paragrafları hoca okurken gülerdi. Bir keresinde sınıftan insanları toplayıp masa başında "ahahaha ne yazmış Zihin bakın" dediğini hatırlıyorum. İnsanlar gülüyordu. Ona rağmen edebiyattan soğumadım. Şimdi o gün boğulurcasına gülenler yılda bir kitap bile okumuyordur eminim. İngilizce derslerinde en çok Afro-Amerikan edebiyatı hoşuma giderdi. Bir keresinde Rosa Parks'ın eylemlerini anlatmıştım sınıfta. İngilizce hocamız Dr. Martin Luther King'in meşhur "I Have a Dream" konuşmasını kasetten defalarca dinletir, gaza gelirdik. Konuşmanın beni en çok etkileyen bölümü ise şuydu;

"I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character."
 
O zaman iflah olmaz bir hayalperestmişim. Şimdi dünyanın iyi bir yere gideceğine hiç inanmıyorum. Bir an önce toprağı boylarsam sevinirim. Müzik dersiyse, koşa koşa gittiğimdi. Ukala bir çocuktum, İnsanlara "iyi müzik" öğretmeye çalışırdım. Belki de paylaşmayı seviyordum kim bilir.. Müzikle bir şeylerin değişebileceğine inanıyordum. Woodstock'ı yeni keşfetmiştim ve deli gibi psychedelic rock dinliyordum. Janis Joplin, Santana, Jefferson Airplane ve daha nicesi. Joan Baez'i aileden öğrenmiştim. Ama lise yıllarıma dönüp baktığımda aklıma ilk gelen şarkı kuşkusuz Janis Joplin'in Try'ıdır. Bugün kafanızı şişirdim sanırım. Tamam gidiyorum.

6 yorum:

  1. Ne güzel bir otobiyografi olmuş :) Şarkıyı da ilk kez dinliyorum. Müzikle ilgilenmek çoğu mühendisin ortak özelliği heralde. Belki de hayatı daha yaşanabilir kılmak için ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okula dair anlatılacak o kadar çok anım var ki :) Kesinlikle bence de öyle. Sıkıcı rakamlar arasından sıyrılıp notaların kenarlarına tutunuyoruz :)

      Sil
  2. Gitmeee çok eğlenceli bir yazı olmuşş :) oldum olası severim maziyi hele ki lise yıllarıysa senin aksine okuldan kaçan bir tiptim sıkı disiplinli bir okul değildi zaten yani öyle King'in konuşmalarını paylaşan öğretmenler falan hayaldi benim için bir edebiyatçımız vardı o şiir okurdu sürekli derslerde onun dışında pek paylaşımcı değillerdi bu açıdan şanslıymışsın sanırım :)
    Resim konusunda fena değilimdir hatta yaptığım bi tabloyu hoca çok beğenmişti de okulun arşivine almıştı heydii günleer şimdi elime bir fırça bile almıyorum hayat meşgalesi ..
    Janis joplin'ini niye sevemiyorum been çok uğraştım ama olmadı :D bak yine bir şans verdim cık! Bana mısın demedi ama onunla bütünleşmiş olan şu klipteki fotoğrafına bayılıyorum, demeden geçmiyim dedim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aaa ne güzel :) Arşiv deyince, bizde de bir yarışma vardı. Fakat boyayla değil iplerle sargı yaparak tablo oluşturuyordun (tekniğin ismi aklımda değil). Tabii iş ailemin başına düştü, bende yetenek sıfır :) Öyle güzel bir manzara yapmışlardı ki okulun girişinde sergilenmişti bir ay boyunca.

      Janis'in sesi çok ilginç gelmiştir bana :) Çok eskiden bir dergide onun sesiyle ilgili bir benzetme okumuştum; "yaşlı ve zenci blues şarkıcısı gibidir" diyordu. O kadar doğru ki. İlk dinlediğimde Aretha Franklin gibi birini bekliyordum. Sesinde garip bir hüzün var.

      Sil
    2. Kesinlikle doğru bir benzetme , ben de ilk kesin siyahi bir şarkıcıdır diye düşünmüştüm :)
      sanıyorum herkeste aynı düşünce , üniversite güzeldi ama lise ayrı bir güzel oluyor o yüzdeeen lise anılarından daha çok paylaşım bekliyorumm :)

      Sil
    3. Lise de güzeldi ama gene de üniversite yıllarımı daha çok özlüyorum sanırım :) Oluuur biz de anı bol :) Vakti geldikçe yazarım inşallah.

      Sil