60'lar, 70'ler ve 80'ler / Mezardaki Ses

"Ve en sonunda, göreceğin aşk, o güne kadar verdiğin aşka eşit olacaktır." - The Beatles (The End)

14 Aralık 2013 Cumartesi

Yusuf..


11 yaşındaki Yusuf, arkadaşlarıyla kar topu oynarken bir tanesi yanlışlıkla taksinin tekine isabet etti. Olaya sinirlenen taksi sürücüsü de aracıyla Yusuf'u kovaladı. O an yaşadığı korkudan ve gecenin karanlığından olsa gerek Yusuf fark etmeden E-5 Karayolu'na fırladı ve bir aracın altında kalarak can verdi...

Eminim birçoğumuz dün bu haberle sarsıldık ve gece yatağa huzursuz şekilde girdik. Haberi ilk duyduğumda olduğum yerde çakılı kaldım. Öylece televizyona baktım. Toplumun geldiği nokta karşısında kanım dondu. Biz ne zamandan beri bu kadar gaddar bir toplum olduk ? Akıl alır gibi değil ! Hepi topu bir kar topu arabasına isabet etti diye el kadar çocuk kovalanır mı ? Hem de arabayla ?! Bu neyin öfkesi, neyin kini ? İnsan kanlı bıçaklı olduğuna davranmaz böyle. Varsın isabet etsin, ne olacak ? En fazla arabanın camı kırılır ki o bile düşük ihtimal. Sen de gider çocuğun ailesini bulur iki laf eder zararını karşılamalarını belirtirsin.

Bu olay hiçbir vicdana sığmaz. Hiçbir yürek böylesi bir olayı kabullenmez. Zamanında hepimiz kar topu oynadık. Arabalara, yoldan geçenlere fırlattık. Bazılarımız küfür yemiş bazılarımızsa bir iki fiske tokat yemiştir. Hepsi bu. Hiçbirimiz bir araba tarafından dakikalarca kovalanmamıştır eminim. Küçükken arkadaşlarımla top oynardık arka bahçede. Arada sırada top yan bahçeye düşer ve özenle bakılan gül bahçesine zarar verirdi. Kapıcı da bize bağırır çağırır, sonra da susardı. Sadece bir defa kovaladı bizi. O da birkaç adım. Sonrasını getirmedi. Bizde oradan uzaklaştık. Bir daha bize bir şey demedi. Olay da böylece kapandı.

Öfkeden ve nefretten beslenen bir topluma dönüşüyoruz ve çoğunluk bunun farkında bile değil. Artık bunun lamı cimi kalmadı. Her gün kadına şiddet, çocuk gelinler, töre cinayetleri, nefret suçları ve daha nicesinin haberleri yapılıyor. Herkeste bir iktidar mücadelesi.. Aile içinde başlıyor her şey. Özellikle biz erkekler güç delisi olarak yetiştiriliyoruz. Biz şanslı azınlıktan olabiliriz; ama genelde hemcinslerimde bu durum mevcut. Hepsi de sinir küpü olarak yetiştiriliyorlar. Tek istedikleriyse iktidar ! "Evin reisi" onlar olmalı. "Sokakların abisi" onlar olmalı. Onların imajlarına asla leke sürülmemeli. Süreninse bir cezası olmalı; mümkünse ölüm ! "Kimse bana küfredemez, kimse karıma yan gözle bakamaz, kimse aracıma zarar veremez,.." İşte böylesi paranoyak bir çevrede yetişiyoruz biz erkekler. Sonra ne oluyor ? Bir kartopu arabaya isabet ediyor ve sürücü anında deliye dönüyor. Çocuğu dakikalarca kovalıyor. Ölümüne..

Biz bir zamanlar camilerin çatılarına kuş evleri yapan bir toplumduk. Yaşama önem veren, karşıdakine saygı duyan bir toplumduk. Ya şimdi ? Düşünüyorum. Yarın benim de çocuklarım olacak belki. Onların böylesi kaynayan kazandan farksız bir topluma karışmasına nasıl göz yumacağım ? Hayali bile korkunç böylesi bir olayın sizin başınıza gelmesi. Sen yıllar boyu ona emek ver. Her an yanı başında nefes alıp verişini seyret. Hastalandığında başında saatlerce nöbet tut. Sonra bir gün sokaklarda arkadaşlarıyla oyun oynarken birisi kalkıp onun canını alsın. Düşüncesi bile korkunç. Allah sonumuz hayretsin.

Yusuf bugün memleketinde gözyaşları eşliğinde toprağa verildi. Yusuf'un üstünü artık annesi değil kar örtecek. Doğa ona sıcak ve güvenli bir yatak vadedecek bu akşam, katiliyse dışarıda yorganının altında buz gibi bir dünyada vicdanıyla başbaşa girecek yatağa. Sefalet ve utanç içinde.

"Vicdan ilahi bir takiptir".

2 yorum:

  1. Haberi izlediğimde benim de kanım dondu. Maalesef her geçen gün biraz daha insanlıktan çıkıyoruz. Artık tek umudum bu tarz saçma sapan olaylardan insanların canının yanmaması. Daha uzun bir yorum yapmak istedim. Söylenecek çok şey var bir yandan da hiç bir şey yok... Bir can gitti, bir ocak battı...

    YanıtlaSil