60'lar, 70'ler ve 80'ler / Mezardaki Ses

"Ve en sonunda, göreceğin aşk, o güne kadar verdiğin aşka eşit olacaktır." - The Beatles (The End)

26 Kasım 2011 Cumartesi

Rihanna Dosyası

Rihanna ile ilk defa "Good Girl Gone Bad" döneminde tanıştım. Daha önceki albümlerini, şarkılarını sonradan öğrendim. Pekte birşey kaybetmemişim zaten. "Umbrella" diye hoş bir r&b şarkı çıkartmıştı o zamanlar (sanki kırk yıl öncesinden bahsediyorum!). Baya sevmiştim. Klibi de cafcaflı filandı. Güzeldi işin özü. Daha sonra "Shut Up and Drive" diyerek işi bir üst seviyeye taşıdı. Artık onun ufak çapta da olsa bir hayranı olmuştum. Çıkardığı her single, çektiği her klibi ilgiyle izler, dinler olmuştum (samimi bir itiraf; bu durumda hormonlarında etkisi var). Hele bir de o zamanlar hayatta olan popun kralı Michael Jackson (toprağı bol olsun) samplelarıyla süslediği süper dans hiti "Don't Stop the Music" yok mu... Hala ne zaman dinlesem yerimde duramıyor, coştukça coşuyorum. O derece gaz bir şarkıydı. "Disturbia" ise onun piştiğinin bir göstergesiydi. Klibi ayrı güzeldir, şarkısı ayrı. Cidden 2000'lerin en sağlam pop şarkılarından biridir. Herşey buraya kadar güzel gitti. Ta ki RiRi bacaklarının arasında yatan gizli hazineyi keşfedene kadar. İşte o an Rihanna sevgimi yitirdim.



Birçok müzik otoritesine göre Barbadoslu güzelin diskografisindeki en iyi iş "Rated R" albümüdür. Benim içinse "o"ndan kopma dönemini hatırlatan vasatın üstünde bir pop albümü. Bir önceki albümüyle beni büyüleyen bu "şirin" kız gitmiş yerine deyim yerindeyse bir "slut" (Türkçesini özellikle kullanmadım) gelmişti. Her ne kadar çıkardığı ilk single "Russian Roulette" taş gibi bir şarkı olsa da "Rated R" dönemine hiçbir zaman alışamadım. Daha 21 yaşında bir kadın ve gereksiz yere pompalanan seks imgeleri... Masum kızdan "yollu" bir fettan çıkarma çabaları cidden beni rahatsız etmiş ve o dönem RiRi'yi yapmacık olmakla suçlamıştım. Gerek bu yampacık "seksi çıtır" edaları gerekse "Rude Boy" gibi gerzek pop şarkılarıyla kendisinden tamamen soğumuştum. O dönem aklımda kalan birkaç güzel şey varsa o da "Russian Roulette" ve "Hard"tır (klibi hariç). Artık ne zaman Rihanna adını duysam burun kıvırır olmuştum.



Tam Rihanna'yı "aforoz" edecektim ki "o şarkı" çıkageldi. Muhteşem bir düet. Belki de 2000'lerin en iyi üç beş şarkısından biri; "Love the Way You Lie". Klibi izlediğim an deyim yerindeyse koltuğuma çivilenmiştim. Mükemmel bir klip ve klipten daha da mükemmel bir şarkı. Vokaller, sözler, müzik ve geriye ne kaldıysa dört dörtlüktü. Benim gözümde Rihanna küllerinden doğuyordu. Bununla da yetinmedi "eski gözağrım" gitti "Only Girl" diye çılgın bir dans parçasına imza attı. Başta ısınamasamda zamanla şarkı iTunes'umda en çok çalınan şarkılardan biri halini aldı.



"Loud" albümüyle Rihanna yeniden ilgi alanıma giriverdi. Hala üzerindeki "yollu" imajını belki atamamıştı; ama müzikal anlamda kayda değer bir albümle bizlere geri döndü. Madonna'cılığa soyunduğu "S&M" şarkısı bu sene en çok dinlediğim pop şarkısı olabilir. Spoiler vermek istemem; ama yılın sonunda "en iyiler"i seçerken o şarkı listeye damgasını vurabilir. Şimdiden hazır olun :) İş sadece "S&M"le kalsa neyse. Birçok güzel şarkı çıkıverdi tek albümden; "What's My Name", "Man Down", "Raining Man",... Bir de single yapılmayan "gizemli" bir güzel vardı; "Love the Way You Lie (Part 2)".



Sanırım ona olan kısa süreli dargınlığıma canı çok sıkılmış olacak ki gönlümü almak için çok uğraşıyor bu sıralar. Zira "We Found Love" diye birşey çıkarmış şimdi de. Beğenmeyeni dövüyorlar, o derece güzel bir parça. Şimdiden heryeri işgal ediverdi. Hak ediyor da... Klibine değinememe gerek yok sanırım ? En iyi klibi. Ah bir de o "it girl" pozları olmasaymış... Şarkıda dediği gibi "We found love in a hopeless place". Gerçektende Rihanna aşkımı en umutsuz yerde buldum; "Talk That Talk" albümünde. Gerçekten kayda değer bir albüme benzemiyor. Belki zamanla sevilir. Ama pek umutlu değilim. Hele bir de "Loud" ertesinde böyle bir kepazelik hiç olmamış.



Neyse sonuç olarak Rihanna ablamızla yeniden bir aradayız. Her zaman dediğim şeyi bir defa daha yinelemek istiyorum. Rihanna tam bir "best of"luk sanatçı. Yarın bir toplama albüm çıkarsın saniyesine düşünmeden koşarak alırım; çünkü singlelarının birçoğu çok iyi. Piyasanın üzerinde. Ama maalesef albümleri dinlenesi bir şarkıcı değil ("Loud" hariç). Yani "Talk That Talk"a para bayılıp otuz kırk dakika onu dinleyecek değilim. Kafam şişer. Fakat ona ayrıacağım süreyle elli kez "We Found Love" dinleyebilirim üst üste. Umarım kısa zamanda bir toplama albüm çıkarır da beni de sevindirir. Hadi bakalım :)



Not: Rihanna artık "her an dinleyeni dövecekmiş gibi" bir ses tonuyla şarkıları okumayı bıraksın. Çok asabi bir vokali var. Cidden korkuyorum o_O



Not 2: Ya şu yapmacık sexy pozlarını bıraksın ya da gerçekten bunu içselleştirsin ve gerçek bir sexy kadın olsun. Yoksa ne zaman bir klibini izlesem midem bulanacak ve alay konusu olacak. Sonuçta ben onu Lady GaGa gibi olmadığı için seviyorum.

Not 3: Kızıl saçları geri istiyorum !!! Ona çok yakışıyor :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder